پل جویى
این پل با عرض كم و طول حدود 147 متر ساخته شده از مستحدثات دوره شاه عباس ثانى در سال 1065 هجرى است، این پل براى عبور و مرور عامه مردم نبوده بلكه صرفاً وسیله ارتباط باغ هاى سلطنتى در ساحل شمالى و جنوبى رودخانه و محل عبور خانواده شاه صفوى و امراء و اشراف و مهمان ها و سفرایى بوده كه (در بناهاى باشكوه باغ ها كه امروزه چیزى از آنها باقى نمانده) با شاه عباس دوم ملاقات داشته اند. این پل میان پل هاى اللهوردیخان و خواجو بنا شده و وسیله اتصال و ارتباط باغهاى سلطنتى واقع در شمال و جنوب رودخانه زاینده بوده است، در عهد صفویه بر روى این پل جوى كوچك ظریفى از سنگ تعبیه شده بود که آب را از طرفى به طرف دیگر پل جارى مى كرده . به این خاطر به نام پل جویی مشهور شده است. در سالهاى اخیر جوى پر و مسطح گردیده است.این پل بیست و یك دهانه دارد كه با سنگ و آجر بنا شده است. ولى نسبت به ثبت تاریخى این پل اقدام گردیده است ولى تاكنون به ثبت نرسیده است.
امانتداری و اخلاق مداری : فقط درج مطلب ازسایت اصفهان به اختصار
